Wat Jezus niet zei

Wat Jezus niet zei
17 dec 2015

Het is Kerst, dus het gaat weer over seks. Of natuurlijk over het gebrek daaraan. Volgens een Amerikaans onderzoek uit 2013 zou meer dan negentig procent van de evangelicale jongeren seks hebben gehad voor het huwelijk (maar na de wedergeboorte). Er valt hier veel op af te dingen, de meeste onderzoeken in de Verenigde Staten en in Nederland komen uit op ongeveer een derde. Nog altijd een aanzienlijk deel. Deze cijfers doen vermoeden dat als Maria in 2015 geleefd zou hebben, niemand haar verhaal van de maagdelijke geboorte geloofd zou hebben. ‘Ze zal wel weer met die Jozef de hooiberg ingedoken zijn.’

Niet lang daarna komt Jezus tevoorschijn, zoals dat nou eenmaal gaat in een zwangerschap. En hij groeit op in een gelovig gezin, net als veel jongeren in deze kerk. Al snel leren deze jongeren vertellen hoe graag zij willen groeien in geloof. In al zijn abstractie klinkt dat geweldig. Het kan betekenen dat je graag enthousiaster wil zijn tijdens kerkdiensten. Yes! Misschien wil je wel graag inniger vriendschappen met medegelovigen. Meer huggen. Meer van je geloof laten zien, met een tatoeage ofzo. Het ideale cliché – juist omdat ‘groeien in geloof’ zo abstract is – om je op evangelisch vlak goed te positioneren, zonder dat je er in de praktijk teveel op aanspreekbaar bent. Zolang ‘groeien in geloof’ niet of nauwelijks concreet geladen wordt, kan het heel goed samen gaan met seks voor het huwelijk. Ten slotte is élke ervaring een ervaring waar je van kan leren.

Op een dag zit Jezus in de tempel, samen met zijn ouders viert hij het Pesachfeest. Hij is pas twaalf. Als zijn ouders vertrekken, blijft hij in de tempel achter. Wanneer zijn ouders hem uiteindelijk gevonden hebben, zegt hij niet: “Waarom hebt u naar mij gezocht? Wist u niet dat ik bezig ben met groeien in geloof?” Jezus leerde die dag een veel belangrijker les, en die gaat over veel meer dan alleen seks voor het huwelijk. Er staat namelijk: “Hij was [zijn ouders] voortaan gehoorzaam.”

In eerste instantie geschreven voor de Gastendienstkrant van Berea de Maten, maar ik heb uiteindelijk besloten dat het niet zo passend is voor gasten. Daarvoor is de kwestie die ik aansnijd te binnenkerkelijk.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *