Tegen het wantrouwen

Tegen het wantrouwen
24 jun 2016

De Schengenlanden hebben wel open grenzen, maar geen gezamenlijke politiemacht (Europol mist in dit opzicht bevoegdheden). Geen weldenkend mens had het kunnen bedenken, toch is het zo. Terwijl criminelen (plofkrakers zijn nog de minste van onze zorgen) en terroristen vrijelijk door Europese landen trekken, werken de nationale politiediensten voornamelijk in hun eigen taal, de samenwerkingen die er zijn hebben grotendeels een ad hoc-karakter. Ooit hadden de Verenigde Staten hetzelfde probleem, maar zij losten dit in 1908 op door de oprichting van de voorloper van de FBI. De EU loopt dus ruim een eeuw achter. En het lijkt er niet op dat hier op korte termijn verandering in komt, nu de eurosceptici de wind zo in de zeilen hebben.

Het gebrek aan gezamenlijke politiediensten is slechts een klein voorbeeld. De eurosceptische partijen willen allemaal minder soevereiniteit naar de EU, minder soevereiniteit naar Brussel, willen allemaal een sterkere nationale staat, en mopperen dan dat de EU niet werkt. Om bij de gezamenlijke politiedienst te blijven: criminelen kopen legaal Kalasjnikovs en explosieven in Kroatië of pistolen in Oostenrijk en rijden er ongestoord mee naar Nederland, België en Duitsland, waar deze wapens verboden zijn. Het is de Europese Commissie die hier maatregelen tegen moet nemen, en dat doet ze ook, maar dat gaat wel ten koste van die zo bejubelde nationale soevereiniteit. Dat is de manier waarop de EU wél kan functioneren, maar die de eurosceptici tegenhoudt.

Neem ook bijvoorbeeld tolheffing: allerlei landen, zoals Duitsland en België, voeren op eigen houtje tolheffing in, waardoor transportbedrijven die naar verschillende landen vervoeren te maken krijgen met gigantische administratieve rompslomp, terwijl tol heel goed Europees geregeld zou kunnen worden. Nederland en de andere Schengenlanden zouden daar ook naar moeten streven. Wat er voortdurend gebeurt, is dat eurosceptici hoognodige en common sense samenwerking binnen Europa tegenwerken en daarna roepen dat de Europese Unie niet goed functioneert. De eurosceptici zorgen zo voor een self-fulfilling prophecy en voeden zo bij voortduring het wantrouwen tegen de EU.

De eurosceptici zijn niet het enige probleem. Onder het mom van ‘luisteren naar zorgen’, werken politici in het midden mee aan de obstructie van de eurosceptici en houden common sense maatregelen tegen. In plaats van voluit kiezen voor een gezamenlijk en daadkrachtig Europa, dat de dreigingen van nu en van de toekomst kan weerstand, kiezen zij voor een voortdurend halfhartige houding ten opzichte van de Europese Unie en zo voeden ook zij het wantrouwen tegenover de Europese Unie.

De problemen die de EU kent, worden voor een deel opgelost door verdere integratie, meer nationale soevereiniteit is in geen enkel opzicht een oplossing voor problemen en verzwakt uiteindelijk niet alleen de EU, maar ook de individuele lidstaten. De enige weg voor de EU en de Schengenlanden is vooruit, naar verdere integratie, verdergaande samenwerking. Vertrouwen in elkaar en in de EU is nodig en daar moeten de redelijke partijen dan ook voor zorgen. Luisteren naar onredelijke partijen zoals UKIP, Front National en de PVV, vergroot het wantrouwen alleen en maakt Europa voor iedereen slechter.

Naschrift 24-06-2016 14:06: De conclusie iets scherper weergegeven.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *